خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش روی تو دلم از سر جان برخیزدجان چه باشد ز سرِ هر دو جهان برخیزد
۲
عاشق سوخته گر بر سر خاکش گذریاز لحد نعره زنان رقص کنان برخیزد
۳
در میان من و تو پیرهنی مانده حجاببا کنار آی که آن هم ز میان برخیزد
۴
چند در خواب رود بخت من شوریدهوقت آنست که از خواب گران برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۳