خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزدهزار فتنه ز دور زمانه برخیزد
۲
اگر تو سرو گل اندام در کنار آییهزار نالهٔ شوق از کرانه برخیزد
۳
کجا کرانه کند یار مهربان از مناگر غبار وجود از کرانه برخیزد
۴
اگر تو سرو خرامان درآیی از در ماکدورت از دل ما بی بهانه برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۳