خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردمندی چه شود گر به دوایی برسدبی نوایی ز وصالت به نوایی برسد
۲
تا به کی روی بتابی ز من بی سر و پاآخر از دور مرا نیز دعایی برسد
۳
می‌دهم جان مگر از خوان وصالت روزیهم به گوش دل من بانگ صلایی برسد
۴
باز گویم که نه او شاه جهانست کجاوصله‌ای از شب وصلت به گدایی برسد
صفحهٔ ۱ از ۲