خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه بر دلم از هجر صد ستم باشدولی امید وصال ار بود چه غم باشد
۲
وگرچه خسته و زاری دلا مباد آن روزکه سایه غم او از سر تو کم باشد
۳
قدم به پرسش بیمار نه که خواهم کردهزار جان گرامی فدا گرم باشد
۴
دلم ز روز فراقت به جان رسید کنونگرش به وصل نوازی شبی کرم باشد
صفحهٔ ۱ از ۲