خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۵۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا جهانست و تا جهان باشدمهر رویش میان جان باشد
۲
در خیال رخ تو ای دیدهخونم از دیدگان روان باشد
۳
جان دهم در وفات مردانهتا مرا طاقت و توان باشد
۴
مدح رویت کنم چو بلبل مستتا مرا در دهان زبان باشد
صفحهٔ ۱ از ۳