خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برق عشق از آتش و از خون جهدچون به جان و دل رسد بی‌چون جهد
۲
دل، کسی دارد که در جانش ز عشقهر زمانی برق دیگرگون جهد
۳
کشتی‌ام بر آب دریا هست و منمنتظر تا باد دریا چون جهد
۴
گر نباشد باد سخت از پیش و پسبو که این کشتی‌م با هامون جهد
صفحهٔ ۱ از ۳