خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک شکر زان لب به صد جان می‌دهدالحق ارزد زانکه ارزان می‌دهد
۲
عاشق شوریده را جان است و بسلعل او می‌بیند و جان می‌دهد
۳
قوت جان آن را که خواهد در نهانزان دو یاقوت درافشان می‌دهد
۴
شیوه‌ای دارد عجب در دلبریعشوه پیدا بوسه پنهان می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۴