خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچکس در نزد آن در که درش باز نکردندوآن کسان کز در انصاف بگردند نه مردند
۲
حال و احوال جهان هیچ نیرزد بر داناجز نکویی که توان گفت جز آن هیچ نبردند
۳
هرکه با خلق جهان کرد نکویی چه زیان کردزندهٔ هر دو سرایند و یقین دان که نمردند
۴
هرکه بنهاد ز مال دگران گنج و خزینهای برادر تو ندیدی که برش هیچ نخوردند
صفحهٔ ۱ از ۲