خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با قامت تو سرو به بستان چه می‌کندگل با رخت بگو به گلستان چه می‌کند
۲
چون بر گل رخ تو چو من عندلیب نیستدر مدح روی خوب تو دستان چه می‌کند
۳
هر دیده کاو فروغ رخت را ز دور دیدآخر بگو که شمع شبستان چه می‌کند
۴
خسرو چو یافت آن لب شیرین به کام دلبا لعل دلکشت شکرستان چه می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲