خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین بیش با فراق تواَم ساختن نبودتدبیر دل ز عشق تو پرداختن نبود
۲
گفتم به صبر چاره وصلش کنم ولیکبا روز شوق جز سپر انداختن نبود
۳
چون من قتیل عشق تو بودم به قصد ماحاجت تو را به تیغ برافراختن نبود
۴
بشکست قلب ما غم عشقت که با فراقبازوی صبر و پنجه درانداختن نبود
صفحهٔ ۱ از ۲