خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دلم را کرده‌ای مأوای خودمن ندارم در غمت پروای خود
۲
منّتی باشد به عید روی توگر کنی قربان مرا در پای خود
۳
چشم ما بین تا به خود عاشق شویسر و جانم بر قد و بالای خود
۴
چشم و روی و زلف و خال و رنگ و بویخوب داری هر یکی بر جای خود
صفحهٔ ۱ از ۳