خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا نقش خیالت ز دل ما نرودمُهر مهرت نفسی زین دل شیدا نرود
۲
نگذرد بر من سودا زده روزی به غلطکه دلم از سر زلف تو به سودا نرود
۳
لحظه‌ای در همه اوقات میسّر نشودکه ز هجرت ستمی بر من شیدا نرود
۴
عاشق خسته چو بر خاک درت ساخت مقامگر به تیغش بزند حاسد از آنجا نرود
صفحهٔ ۱ از ۲