خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت آنست که گل باز به بستان آیدبلبل دلشده دیگر به گلستان آید
۲
گر کند ناله هزار از سر مستی آخربوته از بلبل شوریده به دستان آید
۳
لب و چشم تو چو مخمور و چو مستند چراجور از ایشان همه بر باده پرستان آید
۴
نیک معذور ندارند مرا هشیارانزآنکه فریاد و فغان از دل مستان آید
صفحهٔ ۱ از ۲