خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا به صبحدمی گل به بار می‌بایدبه باغ، دامن و دست نگار می‌باید
۲
چو مست گشت دل از بادهٔ غم تو، مراز جام لعل تو دفع خمار می‌باید
۳
اگرچه هست عنایت تو را به سوی رهیز طالعم مددی هم به کار می‌باید
۴
شب فراق تواَم جان به لب رسانیده‌ستبه روز وصل تواَم اختیار می‌باید
صفحهٔ ۱ از ۲