خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاقبت کار فروبسته خدا بگشایددر فتحی به من از روی صفا بگشاید
۲
بیش از این غم مخور ای دل که ز لطفش روزیگره از کار فروبسته ما بگشاید
۳
التجا بر در مخلوق نشاید بردنکه در دولت و اقبال خدا بگشاید
۴
دردم از حد شد و جز لطف خدا نیست دوابو که آن درد هم از پیش دوا بگشاید
صفحهٔ ۱ از ۲