خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا زین بیش درد دل نبایدوگر دردم دهی دیگر نشاید
۲
نشاید جور با یاران یکدلاگرچه دوستی در دل فزاید
۳
چو سروش بر دو چشم خود نشانمبه سوی ما اگر یک لحظه آید
۴
اگر تخم جفا کارد به جانمبه دم مهر گیاهِ او برآید
صفحهٔ ۱ از ۲