خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با ما چو وفا نمی‌کند یاراو را به مراد خویش بگذار
۲
گر کرد جفا و جور سهلستای دل تو وفای خود نگه دار
۳
یاریست که مهر ما نداردما در غم عشق او چنین زار
۴
در خواب خوشست دلبر و منشبها ز غم فراق بیدار
صفحهٔ ۱ از ۳