خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چون خاک راهت خوار مگذارتویی یارم مرا بی یار مگذار
۲
اگر یاری تو با من کار ما رابه کام خاطر اغیار مگذار
۳
دلم دزدید زلف دلفریبتنگهدارش بدان طرّار مگذار
۴
اگر زلفت به روی تو برآشفتز لعلش کن دوا بیمار مگذار
صفحهٔ ۱ از ۳