خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این شب تیره هجران به سر آید آخرواختر برج وبالم به در آید آخر
۲
گرچه سر می‌کشد از ما مگر از لطف شبیآن سهی سرو دمی در گذر آید آخر
۳
دلبرم رفت به خشم از بر ما بی گنهیهم از آن رفته به خشمم خبر آید آخر
۴
گرچه از اوّل شب رفت ز پیشم باشدکز در بخت من آن یار درآید آخر
صفحهٔ ۱ از ۲