خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست به عالم مرا غیر غمت دستگیرای بت نامهربان هان ز غمم دست گیر
۲
ای تو خداوند و ما از دل و جان چاکرتهم نظر مرحمت باز مگیر از فقیر
۳
گر بکشی بنده‌ام ور ننوازی غمینچاره بجز صبر نیست کز تو ندارم گزیر
۴
روی تو برگ سمن بوی تو مشک ختنقد تو سرو چمن سایه ز ما برمگیر
صفحهٔ ۱ از ۳