خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم از درد فراق تو به جان آمد بازجانم از شوق وصالت به فغان آمد باز
۲
مژدهٔ وصل تو ناگه به جهان دردادندجان پژمرده ز مهرت به جهان آمد باز
۳
حال دلدار دلم خواست که معلوم کندآشکارا ز برم رفت و نهان آمد باز
۴
گفتم ای دل چو برفتی ز برم حال بگویگفت خاموش که آن روح و روان آمد باز
صفحهٔ ۱ از ۴