خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیگر چه فتنه می‌کند این باد مشک بیزگر عاقلی دلا به سوی بوستان گریز
۲
از باد صبحدم به چمن بین شکوفه‌هابنشین به زیر آن و شکوفه به سر بریز
۳
ای نور هر دو دیده بینا ز روی لطفبا غمزه گو که بی گنهی خون ما مریز
۴
دل رفت در شکنج دو زلفش مقام کرداز وی بگو که چون بردش کس به تیغ تیز
صفحهٔ ۱ از ۲