خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیاز من به رخ خود مکن ز خویش قیاسمرا به دیدهٔ اخلاص و بندگی بشناس
۲
اگرچه نیست به سوی منت نظر لیکنمراست بر دل از الطاف دوست شکر و سپاس
۳
شبی به دست دلم ده دو زلف مشکین رابه جان تو که مده بیش ازین مرا وسواس
۴
به ششدر شب هجران مکن گرفتارمبزن سه شش به مراد دلم کنون در طاس
صفحهٔ ۱ از ۲