خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه یاد نیاید به سالها ز منشهزار جان گرامی فدای جان و تنش
۲
منم حزین ز غم روزگار و آن دلبرفراغتی بود از حال یار ممتحنش
۳
ز جان ما رمقی بود باقی اندر تنصبا رسید و بیاورد بوی پیرهنش
۴
مگر که نام تو میبرد غنچه در بستاندرید باد صبا نیک سر به سر دهنش
صفحهٔ ۱ از ۲