خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر زنم آهی بسوزم خرمنشای مسلمانان بگویید از منش
۲
تا به حالم رحمتی آرد کنونورنه در عشقش بگیرم دامنش
۳
چون بدیدم حسن رویش را به دلگفتم الحمدی بدم پیرامنش
۴
ای صبا گر سوی کنعان بگذرینزدم آور بویی از پیراهنش
صفحهٔ ۱ از ۲