خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در فراقت من نکردم خواب خوشبی لبت هرگز نخوردم آب خوش
۲
غرقه گشتم در غمت دستم بگیربحر غم را کی بود پایاب خوش
۳
در فراقت جان شیرین می‌دهمبندهٔ بیچاره را دریاب خوش
۴
روی خوبت کعبه صاحب دلانزآنکه باشد ابرویت محراب خوش
صفحهٔ ۱ از ۲