خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ما را به دردت حال خوشکرده‌ای کار مرا پامال خوش
۲
حال من زارست در هجران توکی تو پرسیدی مرا احوال خوش
۳
وعدهٔ وصلم دهی امّا چه سودمی‌کنی در وعده‌ام اهمال خوش
۴
چون الف بودم قدی در وصل توکرده‌ای پشت دلم چون دال خوش
صفحهٔ ۱ از ۲