خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا تا در برت گیرم چو جان خوشدهم در پای تو جانا روان خوش
۲
به چوگان دو زلفم زن که چون گویدَوَم در پای اسبت سر دوان خوش
۳
بیا در گلستان تا گوشه گیریمکه باشد موسم گل بوستان خوش
۴
به سوی ما خرام ای جان که دانمبود در پای سرو آب روان خوش
صفحهٔ ۱ از ۳