خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو خندد صبحدم گل در چمن خوشنماید چون رخت در چشم من خوش
۲
به بستان تا قد رعنات دیدمبه چشمم برنیامد نارون خوش
۳
نگارا تا برفتی از بر مندمم بر‌می‌نیاید از بدن خوش
۴
تن چون گل به پیراهن مپوشانکه بر گل می‌نیاید پیرهن خوش
صفحهٔ ۱ از ۳