خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر لب آمد جان ما از اشتیاقشد چو صبرم تلخ از هجران مذاق
۲
از دو چشم پر غمم خون می‌چکدیک زمان از شوق و یک دم از فراق
۳
در فراق روی خوبت ای صنمبا غمت جفتست دل وز صبر طاق
۴
خوبرویان را وفا کمتر بودبا وفا حسنش نباشد اتّفاق
صفحهٔ ۱ از ۲