خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شرمسار روی تو خورشید بر فلکوای خیره در فروغ جمال تو مردمک
۲
در آسمان حسن برافکن نقاب راتا در کمال حسن تو حیران شود فلک
۳
ای باد اگر به سوی نگارم گذر کنیاز روی لطف عرضه کن احوال یَک به یَک
۴
کاین دل ز سینه برکشم و دیده برکنمگر بی خیال و یاد تو باشند یک دمک
صفحهٔ ۱ از ۲