خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ره عشق تو پایان کس ندیدراه بس دور است و پیشان کس ندید
۲
گرد کویت چون تواند دید کسزانکه تو در جانی و جان کس ندید
۳
از نهانی کس ندیدت آشکاروز هویداییت پنهان کس ندید
۴
بلعجب دردی است دردت کاندروتا قیامت روی درمان کس ندید
صفحهٔ ۱ از ۳