خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل چه خواهی کرد چون دلبر رسیدجان برافشان هین که جان پرور رسید
۲
شربت اسرار را فردا منهزانکه تا این درکشی دیگر رسید
۳
گر سفالی یافتی در راه عشقخوش بشو انگار صد گوهر رسید
۴
خود تو آتش بر سفالی مینهیهین که آنجا قسم تو کمتر رسید
صفحهٔ ۱ از ۵