خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد کو تا دردوا خواهم رسیدخوف کو ، تا در رجا خواهم رسید
۲
چون تهی دستم ز علم و از عملپس چگونه در جزا خواهم رسید
۳
بی سر و پای است این راه عظیممن به سر یا من به پا خواهم رسید
۴
در چنین راهی قوی کاری بودگر به یک بانگ درا خواهم رسید
صفحهٔ ۱ از ۴