خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن مرغ که بود زیرکش نامافتاده به هر دو پای در دام
۲
در بند بلا فتاد از آغازتا خود به کجا رسد سرانجام
۳
آیا تو کجا و ما کجائیمدردا که به هرزه رفت ایام
۴
ترسم که ز جور تو برآیدناگاه به شهر فتنهٔ عام
صفحهٔ ۱ از ۳