خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زلف سرکش شوریده چون شامکشیده‌ست او جهانی را در آن دام
۲
به روی چون صبوح باده نوشانمسلمانان که دیده صبح با شام
۳
ندیده نوشی از لعل لبانتز صبرم در فراقت تلخ شد کام
۴
مر آرام دل وصل تو باشدکه در هجران نمی‌گیرد دل آرام
صفحهٔ ۱ از ۲