خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون تو را گشتم ز جان و دل غلاممن ز جان گویم فلک بادت به کام
۲
باد کامت از جهان حاصل ولیمیل دل بادا تو را بر ما مدام
۳
این همه آتش که در جان منستسخت مشکل می‌شود سودای خام
۴
چون صراحی دل پر از خونم مدامدر میان سرگشته‌ام مانند جام
صفحهٔ ۱ از ۲