خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سالها تا ز غم عشق رخت سوخته‌امدیده را غیر رخت از دو جهان دوخته‌ام
۲
درس مهر تو ز جان و دلم ای مایه روحپیش استاد غم عشق تو آموخته‌ام
۳
با همه سوز دل و آب دو چشم ای دیدهغیر درد غم هجرانت چه اندوخته‌ام
۴
گر کسی نام رخ خوب تو بردی به زبانمن ز شادی چو گل روی تو افروخته‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲