خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو زلف سرکشش پُر تاب دیدمدو طاق ابرویش محراب دیدم
۲
بگردانید چشم و رو ز سویمعظیمش با جهان در تاب دیدم
۳
دلم خون شد به حال مردم چشمکه در خون دلش غرقاب دیدم
۴
به عشقت دیدهٔ جان چون گشادمدل مجروح پر خوناب دیدم
صفحهٔ ۱ از ۲