خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من به بوی سر زلفت نگرانی دارمبا لب لعل تو آمیزش جانی دارم
۲
حال دل با همه کس راست نمی‌یارم گفتزآنکه با گوش تو من راز نهانی دارم
۳
سر فرو ناورم ای دوست به کون و به مکانزآنکه از لطف خدا تاج کیانی دارم
۴
بیش از این سر مکش از بنده تو ای سرو روانمهر دل با رخت ای یار تو دانی دارم
صفحهٔ ۱ از ۲