خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر من ز دست هجر تو آهی برآورمیا شمّه‌ای ز جور تو در خاطر آورم
۲
وز صد هزار درد که بر دل نهاده‌ایزان صد یکی اگر به عبارت درآورم
۳
خون از دل فلک بچکد از عنای منفریاد در نهاد فلک و اختر آورم
۴
آن دم مباد که بی تو برآرم نفس دمییا جز هوای کوی غمت در سر آورم
صفحهٔ ۱ از ۳