خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من اندر کار عشقش چند کوشمقبای سبز صبرش چند پوشم
۲
به فریاد دلم رس کز غم توگذشت از سقف میناگون خروشم
۳
به جان آمد دلم از درد دوریبگو زهر فراقت چند نوشم
۴
به بوی زلف تو آشفته حالمبه یاد چشم مستت مِیْ فروشم
صفحهٔ ۱ از ۳