خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو سروش گر به آب دیده شانمروانش جان چو گل بر سر نشانم
۲
چه کردم جز وفاداری که دایمز جان زهر فراقت را چشانم
۳
نگارینا خبر داری که هر دمبرد خیل خیالت مو کشانم
۴
خیالت گر شبی مهمانم آیدبه جان تو که بر چشمش نشانم
صفحهٔ ۱ از ۲