خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پشتم ز فراق شد خمکم نیست ز دیده روز و شب نم
۲
شد ریش دلم ز نیش هجرانجز وصل تواَش مباد مرهم
۳
آخر مددی که جان غمگینآمد به لب ای نگارم از غم
۴
این آتش سوزناک هجرانخونابه ز دیده راند هر دم
صفحهٔ ۱ از ۳