خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما بی رخ تو دیده ز عالم بدوختیمدر آتش فراق جمالت بسوختیم
۲
از جور روزگار و عزیزان بی وفاچون یوسفی به دِرهم قلبی فروختیم
۳
هر دم که یاد آن لب چون نوش کرده‌ایماز چشمهٔ حیات چو آتش فروختیم
۴
صد جامه در جهان ز غمت چاک کرده‌ایمیک جامه از وصال تو هرگز ندوختیم
صفحهٔ ۱ از ۲