خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا تا کی به درد او بسازیمچو زر در بوتهٔ هجرش گدازیم
۲
خیالش دایماً مهمان دل شدبیا تا برگ مهمانی بسازیم
۳
سهی سروا مکن زین بیشتر نازکه پیش قد و بالایت بنازیم
۴
نیاز ما به روی تست جاناوگرنه از دو عالم بی نیازیم
صفحهٔ ۱ از ۲