خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیمجان همی باید فدا کردن نسیمش را نه سیم
۲
روزگارم بس مشوّش کرده‌ای چون زلف خودبی تو در تن می‌نخواهم جان شیرین حق علیم
۳
گر بود با دوست دوزخ هست فردوس برینورنه بی او کی توانم دید جنّات نعیم
۴
وعده‌ای دادی که کامت می‌دهم یک شب بدهوعده خود را وفا کن عادتست این از کریم
صفحهٔ ۱ از ۳