خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما خود ز که‌ایم و از کدامیمدر زمره عاشقان چه نامیم
۲
چون مرغ اسیرِ پَر شکستهدر شَست دو زلف تو به دامیم
۳
در فرض دعای دولت تویک لحظه مگر ز جان دوامیم
۴
از عهد غم تو برنگردیماندر ره عاشقی تمامیم
صفحهٔ ۱ از ۲