خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در راه عشق روی تو ما بی خبر رویممجنون صفت همیشه به کوه و کمر رویم
۲
راهیست پیچ پیچ چو زلف بتان درازآن به بود که با رخ او در قمر رویم
۳
بویی ز وصل او به مشامم نمی‌رسدای دل بیا که تا قدمی پیشتر رویم
۴
دانی خدنگ غمزه دلدار قاتلستدر پیش ناوک غم او جان سپر رویم
صفحهٔ ۱ از ۲