خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را به بوی وصل تو دادیم و می‌رویمداغ غمت به سینه نهادیم و می‌رویم
۲
دل در شکنج زلف تو بستیم و در غمتخون دل از دو دیده گشادیم و می‌رویم
۳
گر در غم فراق تو جان می‌رسد به لبما بر امید وصل تو شادیم و می‌رویم
۴
آبی بر آتش دل ما زن که در غمشبر خاک راه دوست چو بادیم و می‌رویم
صفحهٔ ۱ از ۲